clear

Αποθήκη Προς Πώληση 18.000€

favorite_border
  • 60m²
  • 1970
location_on Προσφυγικά, Πάτρα
Περιγραφή Ακινήτου

Πάτρα, Προσφυγικά: Πωλείται Αποθήκη 60τ.μ. σε υπόγειο με ατομική θέρμανση ρεύματος. Αποτελείται από 1 χώρο, αποθήκη. Είναι κατασκευασμένη το 1970 και διαθέτει ενεργειακή κλάση Δ, βιομηχανικό δάπεδο.. Τιμή 18.000€ | Κωδικός Ακινήτου: #16052
Το στίγμα στον χάρτη είναι ενδεικτικό και αποτυπώνει την ευρύτερη περιοχή. ATALLAS (

Πληροφορίες Ακινήτου
  • Κωδικός Ακινήτου: #16052
  • Τιμή: 18.000€
  • Τιμή ανά τ.μ. 300€
  • Αγγελία Προς Πώληση
  • Κατηγορία: Αποθήκη
  • Περιοχή: Αχαΐα
  • Υποπεριοχή: Πάτρα
  • Εμβαδό: 60 τ.μ.
  • Γειτονιά: Προσφυγικά
  • Όροφος: Υπόγειο
  • Επίπεδα:
  • Χώροι: 1
  • Έτος Κατασκευής: 1970
  • Χρήζει ανακαίνισης
  • Θέρμανση: Ατομική
  • Μέσο θέρμανσης: Ρεύμα
  • Διπλά τζάμια: Όχι
  • Τύπος δαπέδων: Βιομηχανικό δάπεδο
  • Aποθήκη
  • Ενεργειακή κλάση: Δ
  • Πρόσβαση από: Άσφαλτος
Γνωρίστε τον μεσίτη σας

Επικοινωνήστε ή ζητήστε ξενάγηση
Περιοχή ακινήτου
Προσφυγικά

Προσφυγικά ονομάζεται συνοικία της Πάτρας, όπου κατοίκησαν μετά το 1928 πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία. Ήταν ο Α΄ προσφυγικός συνοικισμός της πόλης.Υπολογίζεται ότι στην Πάτρα το 1922 ήρθαν περίπου 6.000-7.000 πρόσφυγες[1]. Στην αρχή στεγάσθηκαν σε διάφορα οικήματα όπως σχολεία, ιδρύματα, αποθήκες κ.λπ. Το 1926 άρχισε η κατασκευή των τριών πρώτων προσφυγικών συνοικισμών[1]. Η σημερινή περιοχή των Προσφυγικών τότε ήταν έκταση με καλαμιές και έλη και ανήκε στις οικογένειες Ρούφου και Χαιρέτη[1]. Οι πρώτες κατοικίες ήταν ευρύχωρες και άνετες και όλες ομοιόμορφες, οι επόμενες όμως και πιο πολλές ήταν μικρές, με δύο δωμάτια όλα κι όλα, και διώροφες, όλες πανομοιότυπες. Όλες είχαν εξωτερική κοινόχρηστη αυλή για κάθε οικοδομικό τετράγωνο.

Από την ημέρα που εγκαταστάθηκαν οι πρόσφυγες ασχολήθηκαν με πάσης φύσεως εργασία. Οι άντρες εργάτες, μικροπωλητές (πάγος, ξυλεία), σε ξυλουργεία, σταφιδεργοστάσια. Οι γυναίκες δούλευαν στις βιομηχανίες της πόλης (κλωστοϋφαντουργία, φανελοποιία κ.τ.λ.), υπηρέτριες. Πολλοί από τους πρόσφυγες κοιμόντουσαν σε πρόχειρα καταλύματα στα εργοστάσια όπου δούλευαν και τα παρείχαν οι ίδιοι οι εργοδότες[2].

Για πάρα πολλά χρόνια επικρατούσε μεγάλη φτώχεια, ακόμα και σήμερα θεωρείται φτωχή συνοικία, αλλά οι πρόσφυγες κρατούσαν τα ήθη και τα έθιμα του τόπου τους. Ενδεικτικό της φτώχειας είναι ότι η ενορία είχε κοινόχρηστο φέρετρο και μετά από κάθε κηδεία επιστρεφόταν στην ενορία. Στην συνοικία υπάρχει ο ναός της Αγίας Φωτεινής που κτίσθηκε από τους Μικρασιάτες πρόσφυγες σε ανάμνηση του ομώνυμου Ναού που βρισκόταν στη Σμύρνη.

Ονομαστά καφενεία της συνοικίας ήταν το Βυζαντινόν και η Αίγλη όπου μονοπωλούσαν για πολλά χρόνια τις αντρικές παρέες.

Διαβάστε περισσότερα
Ιστορικό τιμών
Υπολογισμός δανείου