Κατάστημα Προς Ενοικίαση 350€
favorite_border
100m²
1981
Περιγραφή Ακινήτου
Πάτρα, Ζαρουχλέικα: Ενοικιάζεται διαμπερές Κατάστημα 100τ.μ. προσόψεως σε ισόγειο με αυτόνομη θέρμανση ρεύματος. Αποτελείται από 2 χώρους, 1 κουζίνα και 2 WC. Είναι κατασκευασμένο το 1981 και διαθέτει κουφώματα αλουμινίου, ενεργειακή κλάση Ε, δάπεδα από πλακάκι. Χωρίς μηνιαία κοινόχρηστα. Τιμή 350€ | Κωδικός Ακινήτου: #14065
Το στίγμα στον χάρτη είναι ενδεικτικό και αποτυπώνει την ευρύτερη περιοχή. ATALLAS (
Πληροφορίες Ακινήτου
- Κωδικός Ακινήτου: #14065
- Τιμή: 350€
- Τιμή ανά τ.μ. 4€
- Αγγελία Προς Ενοικίαση
- Κατηγορία: Κατάστημα
- Περιοχή: Αχαΐα
- Υποπεριοχή: Πάτρα
- Εμβαδό: 100 τ.μ.
- Γειτονιά: Ζαρουχλέικα
- Όροφος: Ισόγειο
- Επίπεδα:
- Χώροι: 2
- WC: 2
- Κουζίνες: 1
- Έτος Κατασκευής: 1981
- Θέρμανση: Αυτόνομη
- Μέσο θέρμανσης: Ρεύμα
- Επιπλωμένο: Όχι
- Κουφώματα: Αλουμινίου
- Διπλά τζάμια: Όχι
- Τριπλά τζάμια: Όχι
- Τύπος δαπέδων: Πλακάκι
- Διαμπερές
- Φωτεινό
- Ρεύμα: Μονοφασικό
- Ενεργειακή κλάση: Ε
- Πρόσβαση από: Άσφαλτος
- Ζώνη: Οικιστική
Περιοχή ακινήτου
Ζαρουχλέικα
Τα Ζαρουχλέικα ή Ζαρουχλαίικα, επίσημη ονομασία Γλαύκος, είναι από μία τις μεγαλύτερες συνοικίες της Πάτρας, στο νότιο δημοτικό διαμέρισμα.Οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής, που ήταν καλλιεργητές από την Ζαρούχλα του δήμου Νωνάκριδος[1] των Καλαβρύτων, ήρθαν στην περιοχή μετά το 1850. Το 1899 αναφέρεται ότι είχε μονοτάξιο δημοτικό σχολείο[1].
Γρήγορα αναπτύχθηκε οικισμός, που έγινε ανεξάρτητη κοινότητα το 1912 με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912[2]. Το 1899[1] και το 1927 αναφέρεται ότι απείχε 4,5 χιλιόμετρα από την Πάτρα και συνδεόταν με την πόλη μέσω αμαξιτής οδού[3]. Το 1928 αλλάζει ονομασία από Ζαρουχλέικα σε Γλαύκο. Το ίδιο και η κοινότητα από τον παρακείμενο ποταμό Γλαύκο[2]. Το 1930 (ΦΕΚ 271Α - 06/08/1930) η κοινότητα καταργείται και προσαρτάται στο Δήμο Πατρέων και το 1961 (ΦΕΚ - 19/03/1961) καταργείται ο οικισμός και από τότε αποτελεί τμήμα της πόλεως των Πατρών[4][5]. Από το 1922 ανάμεσα στα Ζαρουχλέικα με την Πάτρα είχε δημιουργηθεί προσφυγικός συνοικισμός και ο οικισμός αποτελούσε προάστιο της πόλης. Το 1899 είχε 295 κατοίκους και το 1933 είχε 685.

